04-09-15

Foto's 14de IJzerwake - 1915: Dodendraad door een gebroken staat

Het was zondag heerlijk zonnig weer. Maar toch waren de weergoden ons niet helemaal gunstig gezind. Een ware wolkbreuk (50 liter water per m²) in de nacht van zaterdag op zondag had er voor gezorgd dat de weide in Steenstraete er nogal drassig bij lag. Nochtans hadden de organisatoren al het mogelijke gedaan om de bedevaarders een mooie dag te bezorgen. Misschien dat die nachtelijke wolkbreuk een aantal mensen weerhouden heeft om zondagmorgen de wagen of de bus te nemen om de 14de IJzerwake bij te wonen. Maar er is uiteraard meer nodig om mij thuis te houden van deze bedevaart. Het aantal aanwezigen werd geschat op 4.000 en dat zouden er een 500 minder zijn dan bij de vorige edities. De afwezigen hadden ook deze keer ongelijk. Hopelijk volgend jaar beter.

Het programma was boeiend en evenwichtig, de regie lichtvoetiger, al moeten de inrichters opletten met het aantal sprekers en de duur van de respectieve redevoeringen. De bedevaart startte met de traditionele eucharistieviering met 5 celebranten. Jawel, hier mag dit nog. De samenzang van de 3 koren met de bedevaarders, de steeds weer ontroerende bloemenhulde met de herdenking van een aantal prominente Vlamingen die ons zijn ontvallen, het optreden van Bart De Bard, de vlaggenparade, de doedelzakspelers, de volksdansen van Speelschaar Ossaert, het fel gesmaakte optreden van de VNJ-kapel. Al deze onderdelen van de programmatie konden ook dit jaar rekenen op de nodige appreciatie van de aanwezigen. Gastspreker dit jaar was Bart De Valck, de daadkrachtige en welbespraakte voorzitter van de VVB. Mijn oom prof. em. Karel-Alexander Evrard (91 jaar intussen!) werd gehuldigd en mocht het woord voeren over zijn project: de realisatie van een standbeeld voor de laatste koning der Verenigde Nederlanden, Willem I, in Gent. Voorzitter Wim De Wit, ternauwernood hersteld van een zware hartoperatie, kon opnieuw de massa begeesteren. Na afloop van het officiële gedeelte waren er in het IJzerdorp voldoende mogelijkheden om een paar uren na te genieten bij een natje en een droogje. Je kon er ook kennis maken met de traditionele Vlaamse verenigingen en een aantal ijverige neringdoenders mochten hun zeer gevarieerde waren slijten. Je kon er ook gewoon een aantal oude vrienden begroeten. Om 16u30 waren de batterijen voldoende opgeladen en konden de bussen opnieuw huiswaarts. Toen waren de leden van Voorpost al een tijdje druk bezig met de afbraak. Niet te geloven hoeveel werk die mensen hebben verzet van vrijdag tot en met zondag. In feite zijn dit een beetje de vergeten helden in dit verhaal ...

WP_001144.jpg

WP_001145.jpg

WP_001146.jpg

WP_001148.jpg

WP_001149.jpg

WP_001150.jpg

WP_001151.jpg

WP_001152.jpg

WP_001153.jpg

WP_001154.jpg

WP_001156.jpg

WP_001157.jpg

WP_001159.jpg

WP_001161.jpg

WP_001162.jpg

WP_001163.jpg

WP_001164.jpg

WP_001165.jpg

WP_001166.jpg

WP_001167.jpg

WP_001168.jpg

WP_001170.jpg

WP_001171.jpg

WP_001172.jpg

WP_001173.jpg

WP_001174.jpg

WP_001175.jpg

WP_001176.jpg

WP_001177.jpg

WP_001178.jpg

WP_001179.jpg

WP_001180.jpg

WP_001181.jpg

WP_001182.jpg

WP_001183.jpg

WP_001184.jpg

De commentaren zijn gesloten.