NEVELSE SPROKKELS

Gisteren startte het nieuwe theaterprogramma 2011-2012 van "De Klaproos", een organisatie van de Gemeentelijke Raad voor Cultuur Nevele (en vooral van werkpaard Marc "Majo" Beirnaert). Dit is reeds de 10de editie en dus kreeg het geheel een feestelijk jasje aangemeten. De bezoekers werden verwelkomd door vier feestelijk uitgedoste muzikanten met thebaans trompetgeschal. Bovendien kreeg iedereen een sprankelend glaasje cava of fruitsap aangeboden.

Eerst vergastte een lid van de GRCN ons op een welkomswoord. Dit was echter van een bedenkelijk, ja zelfs schabouwelijk niveau, zowel naar vorm als naar inhoud en zeker niet voor herhaling vatbaar! Maar gelukkig waren we gekomen voor Willem Vermandere en groep.

Ik heb Vermandere in de loop der jaren al zeker tienmaal aan het werk gezien. Maar de ouderdom lijkt op hem geen vat te hebben, integendeel. Zijn oeuvre blijft na al die decennia moeitelioos  overeind. Zijn teksten zijn een stuk diepgaander dan je op het eerste gezicht zou vermoeden, en nodigen uit tot aandachtig luisteren. Hij besteedt ook steeds meer aandacht aan de muziek. Willem beschikt ontegensprekelijk over een aantal begenadigde muzikanten die zeer goed op elkaar afgestemd zijn. Hierbij toch een verrassende naam: de contrabassist luistert naar de naam Bart Caron (voorheen kabinetschef van Bert Anciaux, later Vlaams parlementslid voor Spirit en nu voor GROEN!). Ik vermoed dat slechts weinigen hem herkend hebben. De bindteksten waren ronduit schitterend. De liedjes werden afgewisseld met zowel frivole als eerder melancholische en beschouwende gedichtjes en commentaren, maar ook met (soms belegen) grapjes. Een voortdurende monkelende Willem leek zelf oprecht te genieten van het optreden. Een welverdiend applaus werd dan ook zijn deel. Een zeer goede opener van het theaterseizoen!