NEVELSE SPROKKELS

Gisteren werd het theaterprogramma 2011-2012 van "De Klaproos" in Landegem in stijl afgesloten met een optreden van Hubert "Witse" Damen en groep. Hij bracht een selectie van liedjes van Wannes Van De Velde, Bram Vermeulen, Ramses Shaffy en Liesbeth List onder de gezamenlijke noemer "Als de dood voor het leven". Het werd een voorstelling van kleinkunstnummers rond de thema's liefde en vriendschap, of eerder nog, over het gemis ervan. De liedjes werden afgewisseld met korte stukjes proza, maar vooral met relativerende en grappige bindteksten van de zanger zelve.

De setlist zag er als volgt uit:

1. Ik sta al jaren in de regen – Wannes Van de Velde
2. De een wil de ander – Ramses Shaffy
3. Marleentje – Bram Vermeulen
4. Jozefien – Wannes Van de Velde
5. Stadskoepletten - Wannes Van de Velde
6. Mijn vriend – Bram Vermeulen
7. Jef heeft me ’n sjiek gerefuseerd - Wannes Van de Velde
8. Alfabed – Ramses Shaffy
9. Marielou van de sextelefoon - Wannes Van de Velde
10. Alle mannen – Bram Vermeulen
11. Niet weggaan – Bram Vermeulen
12. Nu ik vertrek – Ramses Shaffy
13. Zonder woorden – Liesbeth List
14. Rode wijn – Bram Vermeulen
15. ’t is stil in Amsterdam – Ramses Shaffy
16. De stalen boor – Wannes Van de Velde

Opvallend toch hoeveel straffe muzikanten in Vlaanderen actief zijn. Zij kregen individueel ruimschoots de kans om te soleren en aldus te tonen tot wat ze in staat waren.

Het wordt al uitkijken naar wat het volgende theaterseizoen zal brengen. Alvast dank aan duivel-doe-het-al Majo en aan (een aantal van) de leden van de GRCN voor hun onbaatzuchtige en sterk gewaardeerde inzet!

Vorig jaar was Guido Belcanto hier al te gast met gitarist Willy Willy, contrabassist René Stock en de (bloedmooie) drumster Isolde Lasoen. Ik ken het werk van de intussen 59-jarige Belcanto al vele jaren maar die avond trok hij een volledig nieuw en gevarieerd blik open. Verrassend maar beregoed. Het was dus uitkijken naar zijn optreden.

Gisteren had de zelfverklaarde "zanger van het levenslied" vijf muzikanten meegebracht (drummer, contrabassist, violist, 2 gitaristen). Ik weet niet waar hij ze vandaan getoverd had maar ze leverden in ieder geval een enorme toegevoegde waarde aan het schitterende optreden voor een alweer  laaiend enthousiaste zaal. In de eerste set bracht hij de nummers van zijn laatste CD "Een man als ik". Ik kende tot op dat moment geen enkel van de nummers (ik luister helaas nooit naar de radio) maar ik werd onmiddellijk gegrepen door de gedrevenheid van Guido en zijn band. De speelvreugde droop er van af! Een mooie stem (die meer aankan dan men op het eerste zicht zou vermoeden), echt straffe muziek, een monkelend lachje, een knipoog naar het publiek, eenvoudige maar grappige bindteksten, Guido heeft het gewoon! En ja, er was ook nog een speciaal tussendoortje: Pauline Verminnen (jawel, dochter van ...) kwam het liedje "Toverdrank" meezingen.

Na het optreden kocht ik onmiddellijk zijn laatste CD, en ja, ik liet de hoes signeren. Al was het maar uit respect voor één van Vlaanderens echte sterren!

De gemeenteraad begon met een minuut stilte n.a.v. het schielijke overlijden van sp.a-boegbeeld Roland De Paepe (67 jaar). Hij was 12 jaar gemeenteraadslid (1983 - 1994) en 12 jaar schepen (1995 - 2006). Beroepshalve was Roland wnd. Administrateur-generaal van de Vlaamse Landmaatschappij. Als autoriteit op het vlak van de ruimtelijke ordening had hij een grote impact op bepaalde dossiers. Zo lag hij aan de basis van het gemeentelijk ruimtelijk structuurplan. Nevele was de eerste Vlaamse gemeente die over een dergelijk goedgekeurd plan beschikte. Roland had zijn voor- en tegenstanders maar werd wel alom gerespecteerd.

De gemeenteraad besloot niet in te gaan op mijn voorstel van raadsbesluit tot uitvoering van een "subsidiereglement inbraakpreventie in particuliere woningen" dat ik op 30 november 2010 had ingediend. Intussen werd immers door de "FOD Binnenlandse Zalen Algemene Directie Veiligheid en Preventie" een belastingvermindering voor woningbeveiliging tegen diefstal (en brand) ingevoerd. Deze belastingvermindering is ook geldig voor het jaar 2011. Bovendien heeft de politiezone LoWaZoNe intussen ook een dienstverlening diefstal- en inbraakpreventie opgezet. Ik kon hiermee akkoord gaan want mijn voorstel zou inderdaad grotendeels een overlapping geweest zijn van de hierboven beschreven maatregelen.

De openverklaring van de statutaire betrekking van bestuurssecretaris werd unaniem goedgekeurd. Toch had ik kritiek op het feitdat de wervingsreserve al van 1997 dateert. Het is aangewezen dergelijke hoge functies niet alleen open te verklaren bij wijze van bevordering, maar ook via aanwerving. Het is belangrijk het personeelsbestand af en toe te injecteren met 'nieuw bloed'. Bovendien lagen de eisen die in 1997 aan de kandidaten gesteld werden lager dan vandaag én is de verloning  anderzijds nu een stuk hoger. Het is dan ook dringend nodig om het personeelskader en de rechtspositieregeling te actualiseren.

De intentieverklaring inzake de samenwerking rond criminaliteits-, overlast-, en leefbaarheidgerelateerde fenomenen in de stations van Landegem, Hansbeke en Waarschoot kon uiteraard op de goedkeuring van alle raadsleden rekenen. Ik stelde dat de meest voorkomende problemen rond de stations diefstallen van (brom)fietsen en vandalisme zijn. Ik drukte dan ook de hoop uit dat het niet bij intenties en plannen zou blijven maar dat er ook daadwerkelijk zou opgetreden worden wanneer dergelijke fenomenen zich voordoen.

Bij de uitbreiding bevoegdheden "Werkgroep Financiën" herinnerde ik de raad aan mijn dringende vraag van begin 2007 om een aantal raadscommissies en/of werkgroepen op te richten. Tot op heden werd enkel de Werkgroep Financiën opgericht en die werd nog maar één keer samengeroepen. Het College van Burgemeester en Schepenen  heeft het duidelijk moeilijk met de decretale verplichting dat raadscommissies een openbaar karakter hebben.

Kennisname schorsing door de Gouverneur van het besluit inzake eindnota studie tracés omleidingsweg Hansbeke. In mijn tussenkomst toonde ik mij verbaasd over het feit dat schepen Verhaege (onafhankelijke) er in geslaagd was het besluit in zijn uitvoering te laten schorsen, maar nu geen nieuw voorstel op tafel legde. Een paar maanden terug kon alles niet snel genoeg gaan omdat Infrabel zou gedreigd hebben de herinrichting van het dorp en een aantal omgevingswerken niet meer te zijnen laste te nemen. Plots is er geen haast meer bij. Achter de schermen wordt volgens burgemeester Cornelis (onafhankelijke) met alle betrokken partijen intensief overleg gepleegd dat moet leiden tot een nieuw voorstel. Schepen Verhaege beloofde dat dit voorstel op de agenda van de gemeenteraad van november zou komen. Dit lijkt mij quasi onmogelijk gezien de moeilijkheidsgraad van het dossier en de sterk uiteenlopende standpunten. Ik vermoed dat men eerder uitgaat van het scenario dat een oplossing van hogerhand (AWV, Vlaams Gewest, Infrabel, ...) zal opgelegd worden.

Mijn 1ste mondelinge vraag had betrekking over de geplande windmolens. Momenteel is er een bouwvergunning uitgereikt voor 7 windmolens langs de E40 (6 op grondgebied Nevele en 1 op grondgebied Aalter). Het College van Burgemeester en Schepenen moet zich hier nu over beraden, maar steunt het dossier van Electrabel en staat dus afwijzend t.o.v. andere dossier (o.a. Electrawinds en Storm). Voor de rest wordt er nog altijd heel schimmig gedaan over dit dossier (vermoedelijk vanwege het feit dat er mogelijk een windmolen op grond van de oud-burgemeester zou komen). De afstand tot de meest dichtbijzijnde woning zou 254 m. bedragen. Volgens schepen Verhaege (onafhankelijke) is er geen enkel probleem met mogelijke geluidsoverlast. Hij zegt de komst van windturbines langsheen de E40 volmondig te steunen. Vreemd dat hij dan zo gekant is tegen de aanvraag van de NV Storm om 2 windmolens in zijn eigen deelgemeente Merendree te plaatsen ...

Mijn 2de mondelinge vraag over de mogelijke verkoop van het Algemeen Provinciebedrijf Provinciaal Zorgcentrum Lemberge aan een privé-ondernemer leverde verrassend 2 verschillende antwoorden op. Schepen Van Oost (Nieuw Nevele) stelde geen weet te hebben van dit project en hield voet bij stuk. Fractieleider Eric Van Huffel van Nieuw Nevele antwoordde met even grote stelligheid dat men inderdaad op zoek is naar een privé-overnemer en dat er momenteel 2 gegadigden zijn. Dit dossier zou zelfs in een beslissende fase zitten en de gemeente Nevele zou in dat geval met ingang van 1 januari 2012 van alle verdere financiële verplichtingen ontslagen zijn.

Mijn 3de mondelinge vraag handelde over de onteigende huizen langsheen de spoorweg in Hansbeke. Een aantal huizen staan intussen leeg en bieden een sterk verwaarloosde aanblik. Misschien is het aangewezen deze huizen zo snel mogelijk te laten slopen. Bovendien nodigen de (voor)tuinen uit tot sluikstorten en tiert het onkruid welig. Zo is het bijna onmogelijk om het voetpad in het eerste stuk van de Reibroekstraat nog te gebruiken. Uit het gemompel van schepen Verhaege (onafhankelijke) meende ik te kunnen afleiden dat hier binnenkort iets aan gedaan zal worden.

In mijn 4de mondelinge vraag had ik het over de belasting op het plaatsen van terrassen. Uit het antwoord op mijn schriftelijke vraag bleek dat deze belasting nauwelijks 864,00 euro oplevert en dat het gaat om 7 dossiers. Ik vroeg of het niet aangewezen was deze (pest)belasting af te schaffen omdat het opstellen van de dossiers en het innen van de gelden meer kost dan ze opbrengt. Vrij verrassend sloot Raf Standaert (onafhankelijke) zich bij mijn vraag aan, zeker toen ik zei dat dit een eis van UNIZO was ... Hij was wel straal vergeten dat hij deze belasting eertijds mee goedgekeurd heeft. Schepen van Financiën Ilbert Vervaeke (Nieuw Nevele) antwoordde dat een terras een inname van openbaar domein is en dat iedereen hiervoor moet betalen (kermiskramen, marktkramen, afvalcontainers, ...). Iedereen gelijk voor de wet. Afgaande op de geringe opbrengst van nog een aantal andere belastingen, zouden deze dan ook afgeschaft moeten worden. Deze discussie krijgt ongetwijfeld nog een vervolg.

Om te besluiten had ik het nog over de vaudeville rond de vervanging van een kapotte tribunestoel in het auditorium "De Klaproos" te Landegem. Schepen Verhaege (onafhankelijke) en schepen Vervaeke (Nieuw Nevele) verwezen hiervoor naar de administratie (de Rekendienst) die vasthoudt aan de zeer strikte naleving van de vigerende procedure (eerst een goedgekeurde bestelbon en dan pas de aankoop). Het is duidelijk dat er in bepaalde dringende gevallen wel degelijk kan afgeweken worden van deze procedure zonder daarom in de onwettelijkheid te vervallen. Het is gewoon een kwestie van gezond verstand en een beetje goede wil.

Gisteren startte het nieuwe theaterprogramma 2011-2012 van "De Klaproos", een organisatie van de Gemeentelijke Raad voor Cultuur Nevele (en vooral van werkpaard Marc "Majo" Beirnaert). Dit is reeds de 10de editie en dus kreeg het geheel een feestelijk jasje aangemeten. De bezoekers werden verwelkomd door vier feestelijk uitgedoste muzikanten met thebaans trompetgeschal. Bovendien kreeg iedereen een sprankelend glaasje cava of fruitsap aangeboden.

Eerst vergastte een lid van de GRCN ons op een welkomswoord. Dit was echter van een bedenkelijk, ja zelfs schabouwelijk niveau, zowel naar vorm als naar inhoud en zeker niet voor herhaling vatbaar! Maar gelukkig waren we gekomen voor Willem Vermandere en groep.

Ik heb Vermandere in de loop der jaren al zeker tienmaal aan het werk gezien. Maar de ouderdom lijkt op hem geen vat te hebben, integendeel. Zijn oeuvre blijft na al die decennia moeitelioos  overeind. Zijn teksten zijn een stuk diepgaander dan je op het eerste gezicht zou vermoeden, en nodigen uit tot aandachtig luisteren. Hij besteedt ook steeds meer aandacht aan de muziek. Willem beschikt ontegensprekelijk over een aantal begenadigde muzikanten die zeer goed op elkaar afgestemd zijn. Hierbij toch een verrassende naam: de contrabassist luistert naar de naam Bart Caron (voorheen kabinetschef van Bert Anciaux, later Vlaams parlementslid voor Spirit en nu voor GROEN!). Ik vermoed dat slechts weinigen hem herkend hebben. De bindteksten waren ronduit schitterend. De liedjes werden afgewisseld met zowel frivole als eerder melancholische en beschouwende gedichtjes en commentaren, maar ook met (soms belegen) grapjes. Een voortdurende monkelende Willem leek zelf oprecht te genieten van het optreden. Een welverdiend applaus werd dan ook zijn deel. Een zeer goede opener van het theaterseizoen!

Gisteren was het alweer de laatste culturele activiteit van het theaterprogramma 'De Klaproos' (i.s.m. de GRCN) te Landegem. Waren op donderdagavond te gast: de Gentenaars 'Miek en Roel'. Dit duo is één van de iconen van het 'Zuid-Nederlandse' luik van de kleinkunst, staat al ruim 45 jaar op de planken en doet dat nog steeds verbazend enthousiast.

Ik stelde enigszins tot mijn verbazing vast dat het auditorium deze keer niet helemaal volgelopen was. Het is natuurlijk zo dat de meeste mensen van mijn generatie deze artiesten al heel wat keren aan het werk hebben gezien. Maar deze keer hadden de afwezigen ongelijk. Het was voor mij al de zoveelste keer, toch blijven 'Miek en Roel' mij nog steeds aangenaam verrassen. Deze keer niet in het minst door de aanwezigheid van hun vier professionele begeleiders (electrische en/of akoustische gitaar, mandoline en/of dobro, contrabas en drums). Deze gedreven muzikanten wisten van wanten en hadden er duidelijk zin in. De oudste en meest gekende nummers hadden een opfrisbeurt gekregen en werden muzikaal iets langer uitgesponnen. Daardoor moesten ze aan aantrekkelijkheid niets inboeten. De meer recente nummers betekenden zeker geen stijlbreuk en konden mij al evenzeer bekoren. De stem van Miek heeft misschien de tand des tijds niet geheel ongeschonden doorstaan, maar als ondersteunende tweede stem kon ze dit nog zonder al te veel moeite verdoezelen. De bindteksten van Roel werden wat lang uitgesponnen, maar het publiek kon de bescheiden grapjes (tongue in cheek, zoals de Engelsen dit zeer mooi omschijven) van Miek wel smaken.

Kortom, een mooi en verzorgd optreden voor een laaiende enthousiast publiek. Het terechte applaus leverde nog een aantal bisnummers op van deze klasbakken! Nu kunnen we al beginnen aftellen naar het volgende theaterseizoen. Ik kan u nu al verklappen dat de programmatie van Marc zeer veelbelovend oogt ... !

Gisteren was Walter Baele te gast in "De Klaproos" te Landegem met zijn humorprogramma "Klein Gelatine". Deze artiest heeft de laatste jaren een vaste stek verworven in de steeds aangroeiende galerij van Vlaamse komieken. Dit was dan ook duidelijk te merken aan de werkelijk massale opkomst! Baele is vooral bekend vanwege de schier eindeloze stoet van verschillende maar toch sterk herkenbare typetjes (de homosexuele interieurontwerper, de verzuurde buurtbewoner, de simpele doe-het-zelver, de bekende TV-kok, de sussende kardinaal, ...) die hij met een absoluut minimum aan accecoires weet te vertolken. Deze personages zijn fictief, maar leunen toch vaak aan bij of verwijzen naar bekende televisie- en mediafiguren. In dit nieuwe zaalprogramma lopen een aantal verhaallijnen kriskras door elkaar. Deze zijn opgehangen aan een brede en diverse waaier van bewoners van de Gentse volkswijk "Klein Gelatine". Op het einde van de voorstelling komen alle losse draden samen  en dit resulteert in een burlesk en knotsgek slot. Zelfs een brombeer of knorpot zal de grootste moeite hebben om zijn gezicht in een ernstige plooi te houden. Persoonlijk vind ik dat Baele af en toe balanceert op de grens van het platvloerse en soms neigt naar voorspelbare humor. Zijn stereotiepe komische figuren komen tegemoet aan de verwachtingen van het publiek en de uitvergrote vooroordelen wekken nogal goedkoop de lachlust op. Maar wie gaat voor een avondje pretentie- en complexloos, maar uitermate vakkunig gebracht amusement, is bij Walter Baele zonder enige twijfel aan het juiste adres!

Gisterenavond trok ik naar de (Poperingse) comedy-avond in de Klaproos met als centrale gast Ygor (Filip Haeyaert) en in het voorprogramma Jan-Bart De Muelenaere (Jan-Bart Wittemond). Uitzonderlijk bespeurde ik een paar lege plekken in de zaal. Vreemd want in Vlaanderen is comedy momenteel echt "hot". Misschien was de iets lagere opkomst te wijten aan het feit dat de twee komieken minder bekend zijn bij het grote publiek, ondanks het feit dat ze al een eerbiedwaardig palmares hebben opgebouwd. De mensen komen blijkbaar alleen nog buiten voor artiesten die regelmatig met hun gezicht op televisie komen ...

Jan-Bart De Muelenaere moest zich in een goed kwartier tijd bewijzen en dat is echt wel te kort. Hij mikte dus op snel succes en oversteeg nauwelijks de doorsnee cafépraat aan een modale toog rond middernacht. Jammer, want ik vermoed dat hij wel meer in zijn mars heeft.

Ygor was een absolute meevaller. Van zodra hij het podium betrad, had hij de aandacht van het publiek vast, mede door het feit dat hij nogal bizar was uitgedost. Zijn recept bestaat uit vrij eenvoudige, vrij absurde maar toch heel toegankelijke humor. Het tempo lag vrij laag maar dat kwam zijn optreden net ten goede! Af en toe waren er bijzonder komischen en absurde liedjes, waarbij de artiest zichzelf virtuoos begeleidde op een ukelele. Bij bepaalde scènes was er een zekere interactie met het publiek, maar dit kwam nooit als storend of opdringerig over. Het publiek wist het optreden alvast zeer te smaken! Een zoveelste succes op rekening van "De Klaproos".