NEVELSE SPROKKELS

Wie dit colloquium met een aantal internationaal bekende sprekers wil bijwonen, moet zijn aanwezigheid wel bevestigen op europa@nsv.be. U komt best op tijd want een aantal linkse zogenaamde democratische (?)organisaties hebben al acties aangekondigd. Intussen weten wij zoal wat dit inhoudt ...

Er wordt voor deze betoging vanuit Gent een bus ingelegd die stipt om 18u45 vertrekt aan het Kramersplein (klein plein naast het Sint-Pietersplein). Op voorhand inschrijven is wel noodzakelijk.

Geachte heer Evrard,

Hartelijk dank voor uw deugddoend bericht.  De vele steunbetuigingen die ik mocht ontvangen n.a.v. mijn beslissing mijn mandaat van partijvoorzitter niet meer te verlengen, doen werkelijk ontzettend veel deugd. 

Het Vlaams Belang krijgt binnenkort een nieuwe voorzitter, maar we blijven vanzelfsprekend dezelfde rechtlijnige, compromisloze Vlaams-nationale strijdpartij die we nu al dertig jaar zijn. Ik ben ervan overtuigd dat U zich binnenkort – net als ikzelf – enthousiast, eensgezind en strijdvaardig rond de nieuwe voorzitter zult scharen.

Met Vlaams nationale groet,

Frank Vanhecke

Voorzitter Vlaams Belang

Gisteren was ik samen met Michel Roelens aanwezig op de nationale nieuwjaarsreceptie van het Vlaams Belang. Michel was daar als lid van de partijraad, ikzelf als personeelslid van het Vlaams Belang.

Onder een overweldigende persaandacht, kondigde Frank Vanhecke aan geen kandidaat te zijn om zichzelf op te volgen als nationaal voorzitter van het Vlaams Belang. Na twaalf jaar geeft hij de fakkel én de scepter door. Het was een emotioneel beklijvend moment, zowel voor Frank zelf als voor de talrijke aanwezigen.

Ik moet zeggen dat ik in al die jaren dat ik politiek actief ben, ik zelden of nooit een voorzitter heb gekend die op menselijk en persoonlijk vlak zo'n sterke indruk heeft gemaakt op mij. En ik heb (jammer genoeg) heel wat voorzitters gekend (Volksunie, VU-ID, Middengroep, N-VA, Vlaams Blok, Vlaams Belang). Na onze desatreuze doortocht bij de N-VA heeft Frank Vanhecke Michel Roelens en mijzelf in een paar persoonlijke gesprekken moeiteloos overtuigd om ons verder ten dienste te stellen van de Vlaamse zaak. In die dagen waren wij flink ontgoocheld in de partijpolitiek en waren van plan om ons enkel nog bezig te houden met de (niet partijpolitieke) brede Vlaamse Beweging. Maar Frank heeft ons toen over de streep getrokken (de waarheid heeft haar rechten, met flink wat hulp van een aantal regionale boegbeelden). Frank Vanhecke is een heel sterk en bewogen politicus, maar hij heeft ook de uitzonderlijke gave (en dat is jammer genoeg veel te weinig politici gegeven)  om zijn omgeving (kiezers, leden, personeel, militanten, sympathisanten) persoonlijk te bewegen. Als voorzitter is hij steeds aanspreekbaar, bereikbaar, toegankelijk (ik heb ooit andere voorzitters gekend ...). Steeds heeft hij een persoonlijk woord klaar, een vriendelijke opmerking, hij kent iedereen bij naam (wat ik steeds verbijsterend heb gevonden voor een voorzitter van een dergelijke grote partij). Kortom, een voorzitter met een zeer menselijk gelaat.

In de twaalf jaar van zijn voorzitterschap heeft hij het toenmalig Vlaams Blok, nu het Vlaams Belang gemaakt tot de grootste Vlaams-nationale partij die Vlaanderen ooit gekend heeft. Het Vlaams Belang is intussen ook één van de grootste én meest stabiele radicaal rechtse partijen van Europa. Het Vlaams Belang heeft een aantal van haar thema's bij een breed publiek ingang doen vinden: de Vlaamse onafhankelijkheid, het gevaar van de oprukkende islam, de steeds wijder om zich heen grijpende normenvervaging, het absolute recht op vrije meningsuiting. Het siert Frank dat hij zich niet krampachtig vastklemt aan zijn mandaat als voorzitter. Hij wil duidelijk niet dat het Vlaams Belang verwordt tot een "Old Boys Club", hij wil nieuwe mensen kansen geven. Zijn opvolger wacht een zeer zware taak. De partij staat voor grote uitdagingen: de (niet-)komende staatshervorming en hoe daarop reageren, de concurrentie van LDD, de verkiezingen van 2009.

Vandaag zag ik in De Zevende Dag Bruno Valkeniers aan het woord, de gedoodverfde opvolger van Frank Vanhecke. Hij liet alvast een ijzersterke indruk na: vastberaden, erudiet, consequent, gedreven. Hij hamerde ook op het belang van continuïteit binnen het Vlaams Belang (de leden en kiezers zullen dit graag horen). Hij gaf wel toe in de toekomst misschien wel een ietwat ander stijl te zullen hanteren (wel te verstaan, indien hij voorzitter mocht worden). 

Normaliter zou op 2 maart de naam van de nieuwe voorzitter bekend moeten worden.