NEVELSE SPROKKELS

Vandaag heb ik samen met mijn vrienden van actiegroep Voorpost, Vlaams Belang en de studenten van NSV en KVHV actie gevoerd aan het Gentse STAM (hoek Bijlokekaai en Godshuizenhammeken). Met vlaggen, borden, affiches en fluitjes hebben wij ons op een krachtdadige (letterlijk) manier verzet tegen de komst van Elio Di Rupo naar Gent. De Gentse en o.a. Brusselse politieagenten waren massaal opgetrommeld (in gevechtskledij nog wel en mèt waterkanon). Zij hebben ons de ganse namiddag beziggehouden (of was het eerder omgekeerd?).

Het programma van Di Rupo werd finaal door elkaar gehaspeld en zelfs de pers werd in het ongewisse gelaten. Zo moest de premier normaliter omstreeks 14u00 aan het STAM aankomen maar het werd uiteindelijk 16u30. Bij zijn aankomst kwam het tot stevig trek- en duwwerk met de opvallend piepjonge en zenuwachtige politieagenten en -agentes. En het moet gezegd, de parlementariërs Filip Dewinter, Joris Van Hautem en Tanguy Veys gingen ook op dat vlak voorop in de strijd! We probeerden het politiecordon een aantal keren te doorbreken maar werden evenveel keren brutaal teruggedreven. Het was een echt kat-en-muisspelletje

Voor de duizenden Roma's in Gent enigszins in toom te houden, moet de stad Gent beroep doen op vier Bulgaarse politieagenten. Speciaal voor ons had het Gentse stadsbestuur voor deze gelegeneid honderden politiemanschappen gemobiliseerd, al dan niet geüniformeerd, met en zonder camera's! Ik vroeg dan ook aan een aantal van hen of ze hun namiddag niet beter gebruikt hadden om de Brugse Poort "schoon te vegen" in plaats van ons het democratisch recht om te betogen te ontzeggen. 

De politie sloot ons dan maar hermetisch in tot 18u15. Toen waren ze dat "onze" premier" veilig de aftocht had geblazen (langs een zijingang als een dief in de nacht). De nieuwe Gentse korpschef heeft meteen de kans gekregen om met ons kennis te maken. Zo was het voor hem ook geen geheel nutteloze namiddag ...

Gelieve nota te nemen van het feit dat de geplande actie tegen Di Rupo van vrijdag aanstaande (naar aanleiding van zijn bezoek aan Gent) afgelast wordt. Een dergelijke actie 2 dagen na het dramatische busongeval waarbij minstens 28 slachtoffers te betreuren vielen, zou ongepast zijn.

Op een dergelijk moment past enkel sereniteit en medeleven.

Uiteraard zal bij de eerstvolgende komst van Di Rupo naar Vlaanderen in de loop van de komende weken of maanden een nieuwe actie gepland worden.

Met vriendelijke groeten,

Filip Dewinter

Ik ben sinds vanmorgen via de Spoedopname opnieuw opgenomen in het Gentse UZ. Ondanks het feit dat mijn buikwonde pas woensdag laatstleden werd gehecht, is de wonde al opnieuw opengegaan. De dokter van dienst besloot dan maar om mij te laten opnemen. Maandag zal beslist worden hoe het verder moet. Intussen heeft men ongeveer 2 meter (!) wieken in de wonde gestopt. Ik vrees dan ook dat  men opnieuw een VAC-toestel zal moeten aankoppelen. Dan zijn we weer vertrokken voor een hele tijd ... Wordt dus ongetwijfeld vervolgd! Intussen moet ik mij verontschuldigen voor de aangegane engagementen van de eerstvolgende dagen.

Gisteren werd ik eerder onverwacht opnieuw geopereerd in het Gentse UZ. Mijn buikwonde groeide maar niet dicht en na 7 maanden thuisverzorging diende er duidelijk opnieuw actie ondernomen  te worden. Dus dinsdag deelde de dokter mij bij het controlebezoek in de polikliniek mede dat ik woensdag om 07u00 verwacht werd voor een ingreep in het "Chirurgische Dagziekenhuis". De chirurgen hebben daar onder volledige verdoving een deel van de wonde opnieuw opengemaakt en het littekenweefsel en het wild vlees weggesneden. Daarna werd de wonde zowel aan de binnen- als buitenzijde gehecht. Na een dik uur was alles al achter de rug en werd ik wakker in de Ontwaakzaal. In de late namiddag bracht één van de chirurgen mij nog een formeel bezoek bezoek (voorschriften, nieuwe afspraak, laatste controle wonde, ...) waarna ik naar huis zou mogen. De verpleegster verwijderde het rolverband en wat bleek tot éénieders verbijstering? Een deel van de wonde was langs de buitenzijde niet dichtgenaaid! Het moest natuurlijk net mij weer eens overkomen! De vrouwelijke arts heeft toen onmiddellijk naald en draad ter hand genomen en mijn wonde op mijn ziekenhuisbed zonder verdoving stante pede dichtgenaaid! Ik zou dit verhaal verdorie zelf niet hebben kunnen verzinnen! Daarna mocht ik dan toch naar huis ...

Opnieuw een maand thuis met dagelijkse thuisverzorging. Volgende week dinsdag moet ik op controle. Normaliter worden de draadjes binnen een paar weken verwijderd en zou heel deze kwalijke geschiedenis na ruim 10 maanden eindelijk (tot het verleden moeten behoren ... !

Ik ben net terug van mijn wekelijkse uitstap naar het Gentse UZ. De 2 chirurgen hebben zich nogmaals over mijn "case" gebogen en zijn tot de conclusie gekomen dat de huidige behandeling met thuisverzorging (wonde weken met Prontozan en daarna vullen met SeaSorb-wieken op basis van algen) moet verder gezet worden. De wonde is ook opnieuw gecurreteerd (de wanden van de wonde worden tot bloedens toe afgeschraapt om de granulatie of het opgroeien van de wonde te bevorderen). Er is dus gelukkig geen sprake meer van om opnieuw een VAC-toestel aan te koppelen.

Dinsdag had ik mijn wekelijkse afspraak in het Gentse UZ. De consultaties werden ditmaal "verzorgd" door een assistente. Ik slaakte onmiddellijk al een diepe zucht van gelatenheid want ik wist al wat zou volgen. Een verpleegster verwijderde mijn verband en de assistente begon mij zeer geïnteresseerd uit te vragen over mijn wonde, de oorzaken, de huidige toestand, de evolutie, de eerdere behandelingsmethodes en dergelijke. We hebben dan maar voorzichtig gesuggereerd of het toch niet mogelijk zou zijn om er iemand bij te halen die wèl op de hoogte was van mijn status! De dame reageerde enigszins verrast (net niet geaffronteerd) maar liet dan toch één van de behandelende chirurgen opdraven. Beiden raakten het niet echt eens over het feit of mijn buikwonde nu al dan niet positief geëvolueerd was. Dan maar de hulp van een gespecialiseerde verpleger van de Dienst Wondverzorging opgeroepen. Samen kwamen ze tot het besluit dat het toch aangewezen was om de VAC-therapie opnieuw op te starten. Dus kwam er iemand van de Sociale Dienst opdagen om het VAC-systeem (en vooral de contante betaling ervan ...) toe te lichten. Ik antwoordde dat ik al een ervaringsdeskundige was waarop die mevrouw een beetje verontwaardigd (wegens nutteloos opgeroepen) afdroop. Vervolgens werd er gebeld naar de verantwoordelijke hoofdverpleegster die blijkbaar het alleenrecht heeft over het beheer van de VAC-toestellen, maar betrokkene bleek een weekje met verlof. Nu werd er toch een beetje gegeneerd gereageerd waarna drie verschillende verpleegsters kwamen melden dat ze wisten waar die verdomde VAC-apparaten zich bevonden.  Uiteindelijk werd beslist ... de beslissing een week uit te stellen en de dagelijkse verzorging door de thuisverpleegster te handhaven. Uiteindelijk heeft nogmaals een andere verpleegster (met de hulp van een Nederlandse leerling-verpleegster! mijn wonde verzorgd zodat ik vooralsnog naar huis kon. Uiteindelijk hebben niet minder dan 9 (negen!) leden van het medisch en paramedisch korps mijn buik "geïnspecteerd"! De consultatie heeft uiteindelijk dik 2 uur geduurd en ik ben niks wijzer geworden.

Afspraak: volgende week dinsdag, same place, same time ...