NEVELSE SPROKKELS

Gisteren was ik aanwezig op de traditionele "Jaarlijkse Dodenhulde" te Gentbrugge, een gemeenschappelijke organisatie van VOS, Sneyssens, VL@S, Broederband en VNOS. Er waren ruim 150 aanwezigen en de inrichtende verenigingen mogen dan ook spreken van een waar succes. Jacques De Groeve (voorzitter VOS - Oost-Vlaanderen) verzorgde de inleiding, Wilfried Aers sprak een In Memoriam uit over zijn vriend Dries De Mulder en Guido Moons (voorzitter VVB) deed hetzelfde voor  Eric Crommelynck. De "interludia" werden verzorgd door het "Emiel Hullebroeckkoor" en dichter Roni Ranke. Deze stijlvolle huldiging werd besloten met een mooie receptie. Hierbij een aantal foto's, helaas liet de techniek mij in de steek waardoor ik geen foto's heb van Jacques De Groeve en het "Emiel Hullebroeckkoor"waarvoor mijn excuses.

 

Gisteren organiseerde VVB-Meetjesland Zuid een gespreksavond met N-VA coryfee Siegfried Bracke op de praatstoel. Over de moderator bestond nog enige twijfel maar het werd uiteindelijk Peter De Roover (ook al was Guido Moons ook in de zaal aanwezig). Plaats van afspraak was het Zomergemse Parochiaal Centrum (Lt. Dobbelaerestraat). Een honderdtal geïnteresseerden maakten hun opwachting en dat is uitzonderlijk veel voor een dergelijke activiteit. De aanwezigen hoopten dan ook op een boeiende avond maar zij dwaalden ...

Siegfried Bracke liet zich in allerlaatste instantie verontschuldigen. Hij was onverwacht naar Brussel geconvoqueerd ... Als vervanger was Andries Gryffroy uitgestuurd. Andries is penningmeester van de N-VA en als dusdanig ook lid van de intussen beruchte Stratego-groep en dé energiespecialist van de partij. Het is mij trouwens een raadsel waarom de N-VA geen ander parlementslid kon afvaardigen ...

Nu ja, veel wijzer ben ik niet geworden. De nochtans spitante moderator bleef opvallend vriendelijk voor de N-VA (maar het is niet echt een geheim dat Peter De Roover een N-VA'er is) en de spreker beperkte zich tot het debiteren van de gemeenplaatsen die we al kenden via de verschillende media. Ik kon enkel vaststellen dat de N-VA haar eerste programmapunt (een onafhankelijk Vlaanderen, lidstaat van Europa) uitdrukkelijk blijft verloochenen en/of afzwakken (confederalisme) uit schrik om net als het Vlaams Belang terecht te komen in het cordon sanitaire (zo mijden zij uitdrukkelijk het begrip "separatisme"). Dit werd trouwens letterlijk toegegeven door de spreker. Bovendien deed de spreker aan paniekvoetbal door te stellen dat een mogelijke echtscheiding zeker en vast zou ontaarden in een vechtscheiding. Mijn concusie: N-VA beroept zich er steeds weer op de enige rechtmatige opvolger te zijn van de Volksunie, en dat is ook zo! Alleen slaagt deze partij er blijkbaar niet in om te leren uit de fouten van het verleden: ik bespeur duidelijk verwaterde standpunten, een onmiskenbare spagaat tussen links en rechts en het genoeglijk aanschurken bij de macht!

 

 Peter De Roover, Andries Gryffroy en voorzitter Willy De Meyer van VVB Meetjesland-Zuid.



 

Er waren ruim honderd aanwezigen. De meesten bleven op hun honger zitten ...



 



Peter De Roover en Andries Gryffroy.

 



Gisteren was ik aanwezig op de uitvaartplechtigheid van Vlaams-nationalist Eric Crommelynck. Samen met de familie en honderden vrienden (waaronder flink wat Vlaams-nationale prominenten) nam ik afscheid van Eric in de aula van Crematorium Westlede te Lochristi.

Eric nam eind de jaren '70 de leiding over van het TAK (Taalactiekomité) van Piet De Pauw. Hij was de "uitvinder" van de beruchte Voerwandelingen, die er mede voor gezorgd hebben dat Voeren voor Vlaanderen behouden bleef. Hij leidde TAK ongeveer 10 jaar en was een stichtend voorbeeld voor zijn  vrienden-actievoerders. In 2006 kwam Eric ook nog eventjes als opvolger in de gemeenteraad van Gent, en dit voor het Vlaams Belang.

Op de plechtigheid waren er lijkredes door ere-senator Oswald Van Ooteghem, TAK-leider Herman De Mulder, TAK-voorzitter Guido Moons en Huub Broers, burgemeester van Voeren. Er was ook een pakkende getuigenis van een kleindochter van Eric die sprak in naam van de familie. De plechtigheid werd op een passende manier afgesloten met het spelen van het Gebed voor het Vaderland en De Vlaamse Leeuw.