NEVELSE SPROKKELS

Het nieuwe politieke jaar is alweer van start gegaan op de verschillende politieke niveaus. Een aantal persoonlijke vaststellingen, randbemerkingen, doordenkertjes ...

• In Nevele is Johan Cornelis dan toch benoemd tot burgemeester. Hij volgt CD&V'er Roger Boone op die 11 jaar de sjerp mocht dragen in Nevele. Zo komt er SCHIJNBAAR na meer dan 30 jaar een einde aan het burgemeesterschap van de CVP/CD&V ... Johan moest wel eerst nog afrekenen met bepaalde persoonlijke ambities in eigen rangen. In "Het Laatste Nieuws" erkent hij nu plots dat het geen voordeel is om niet te kunnen terugvallen op een nationale partij. Hij zegt bovendien christen-democratisch én Vlaams te zijn. Johan reageert wel zeer voorzichtig over de geruchten over een mogelijke overstap naar de CD&V. De gemeenteraadsverkiezingen zijn pas over 3 jaar, maar toch dreigt er nu al een breuk binnen de fractie van Nieuw Nevele. Blijkbaar maakt niet alleen Johan een spagaat tussen CD&V en Nieuw Nevele. Vraag is wat de overblijvende Nieuw Nevelenaars van plan zijn? Het is een publiek geheim dat een aantal leden van deze fractie een lidkaart van deze of gene nationale politieke partij op zak hebben ...
• In Gent is er een hele stoelekensdans op gang gekomen. Ik zal  trachten om u daar enig inzicht in te verschaffen. Tenzij er vandaag nog plots iets zou gewijzigd zijn ...
  • Vlaams Belang, CD&V, Pro Gent (het vroegere Spirit),  en N-VA: Geen wijzigingen.
  • GROEN!: Filip Wattheeuw is verkozen in het Vlaamse Parlement en geeft het voorzitterschap van de fractie door aan Elke De Cruyenaere. Hij blijft ondanks zijn eerdere beloftes toch gemeenteraadslid.
  • Open Vld: Eerste schepen Sas van Rouveroij mag zijn schepenambt niet cumuleren met een parlementszitje en verhuist dus naar het Vlaams Parlement. Matthias De Clercq en Geert Versnick mogen dit tot nader order wel doen ... Bovendien wordt De Clercq eerste schepen en wipt dus over Christophe Peeters. Deze laatste krijgt er als troostprijs wel de bevoegdheid Haven bij. Dit betekent dat De Clercq in 2012 lijsttrekker wordt én kandidaat-burgemeester. Sofie Bracke (nauwelijks 30 jaar) wordt schepen en Frank Wijnakker (zoon van vroegere schepen Raoul en zelf eerder al schepen in Gent) maakt opnieuw zijn intrede als gemeenteraadslid in de plaats van Guy Verhofstdt die ontslag neemt. Wijnakker cumuleert in één adem zijn zitje van gemeenteraadslid met een zitje in de OCMW-raad.
  • sp.a: Schepen Fatma Pehlivan kreeg een "ruim onvoldoende" en wordt doorgesluisd naar het Vlaams Parlement. Als compensatie wordt ze ook gemeenschapssenator. Zij wordt opgevolgd door Resul Tapmaz (de vele allochtone socialistische stemmen in Gent moeten immers gehonoreerd worden). Fractieleidster Cathy Plasman volgt Freya Van Den Bossche op in de Kamer. Freya schuift zelf door naar het Vlaamse Parlement waar haar een ministerzitje wachtte. Fractievoorzitster wordt tot éénieders niet geringe verbazing Annelies Storms (voorheen Volksunie, daarna Spirit en sedert juni 2009 sp.a). Haar partijkaart is vermoedelijk nog niet eens droog ... Oude getrouwe socialist Guy Reynebeau pakt uiteindelijk naast alles: geen schepen (moest plaats ruimen voor een Turkse Gentenaar) en geen fractievoorzitter (moest plaats ruimen voor een overgelopen Spiritiste). De echte Gentse socialisten zullen hiermee zeer in hun nopjes zijn ...
• In het federale parlement maakt Open Vld'er Guy Vanhengel het bilan op van 8 jaar Paars (partijgenoot Guy Verhofstadt) en stelt tot zijn verbijstering vast dat België virtueel failliet is. De banken weten meteen hoe laat het is ... (Boer, let op uw ganzen!). België neemt 1 Guantanamo-gevangene over van de United States en gaat 47 Iraki's ophalen in verschillende vluchtelingenkampen na een uitgebreide screening ter plaatse.
• Kris Peeters ontslaat de directeur van het Vlaams Huis in New York wegens "uiteenlopende visies" over het management. Ingried Lieten besluit dan toch een einde te maken aan haar opdracht bij "De Lijn", alwaar prompt een andere sp.a'er de leiding (al dan niet tijdelijk) overneemt. Intussen worden de gouverneurszitjes voor de komende legislaturen verdeeld: Stefaan De Clercq (CD&V, West-Vlaanderen) en Herman Reynders (sp.a, Limburg) zijn de gelukkigen. Willy Claes' dochter Hilde mag daarna burgemeester van Hasselt worden. Maar ook de N-VA begint zich te roeren en aanvaardt niet langer dat de drie traditionele partijen (CD&V, Open Vld en sp.a) de topfuncties voortdurend onder elkaar verdelen.  
• In Antwerpen moet Patrick Janssens bakzeil halen en een knieval doen voor zijn coalitiepartners. Desondanks is hij zeer tevreden dat het "cordon sanitaire" stand heeft gehouden. Ongelofelijk maar waar, liever het tegenovergestelde doen van wat je aan je kiezers hebt beloofd dan ook maar enig overleg te plegen met het Vlaams Belang. Democratie op zijn best! Intussen wordt er naar hartelust en ongestoord geprotesteerd en betoogd tegen het hoofddoekenverbod aan de athenea van Antwerpen en Hoboken. De directies kunnen niet optreden tegen de spijbelende moslimmeisjes. Dan kan pas ... na 5 dagen ongewettigde afwezigheid. Intussen noteren radicale islamieten de namen van de moslimmeisjes die het aandurven geen hoofddoek te dragen ... Waar zit nu de linkse progressieve intelligentsia ... ?

Naar aanleiding van de eedaflegging van Fientje Moerman in het Vlaamse parlement schreef ik volgende lezersbrief naar de VUM-kranten, De Morgen en Het Laatste Nieuws. Deze brief werd enkel gepubliceerd in De Gentenaar-Het Nieuwsblad.

Ik ben geen echte fan (meer) van "De Standaard" sinds ze hun Vlaamse koers hebben opgegeven. Bovendien is hun berichtgeving rond het Vlaams Belang vaak tendentieus, overtrokken, soms op het hatelijke af.  Ik herinner mij het verslag over de recente nationale nieuwjaarsreceptie van het Vlaams Belang in Borgerhout. Nu was ik daar zelf aanwezig, en van alles wat Brinckman schreef, klopte geen bal. Dat belette hem trouwens niet om vrolijk mee aan te schuiven aan het warm en koud buffet! Ook zijn persoonlijke moddercampagne tegen Marie-Rose Morel getuigt van weinig journalistieke klasse. Je zou verdorie nog gaan denken dat hij ooit een serieus blauwtje bij haar heeft opgelopen! Maar dit terzijde.

Momenteel publiceert De Standaard in 10 afleveringen een reeks over de langste politieke crisis ooit in deze (on)staat België. De recente  regeringsvorming (?) laat blijkbaar niemand nog onberoerd. Ik kan deze reeks best wel pruimen. Ze is zeer verhelderend en laat een nooit gezien licht schijnen op het wel en wee van de onderhandelaars van de verschillende partijen. Het is een relaas met een hoog Sheakspeare-gehalte. There's something rotten in the state of Danmark (vervang Danmark door België). Ook "Oorlog en Vrede" van Lev Tolstoj kan hier een spreekwoordelijk puntje aan zuigen. Politieke en menselijke drama's, wisselende bondgenootschappen, combines, persoonlijke aversies en  afrekeningen, gebekvecht, hoog oplopende ruzies, leugens, bedrog, kleine en grote menselijke kantjes, gefnuikte ambities, compromissen, convergenties, Blackberry's en GSM's, geldverspilling, nachtelijke vergaderingen, koude lasagna en sloten whisky,  frietkoten en sterrenrestaurants, macho-gedrag en vrouwelijke charme, tot wanhoop gedreven journalisten, perslekken, niets wordt ons onthouden. Werkelijk alle ingrediënten zijn aanwezig om van deze ellende een gegarandeerd waanzinnig populaire soap te draaien. Maar jammer genoeg is dit geen soap, maar wel de hallucinante waarheid. In dit geval overtreft de harde realiteit de fictie. De Standaard laat alle journalistieke indiscreties op ons los en Albert hoort het bevend tot in Keulen donderen. Zijn "Win-for-life" komt ernstig in het gedrang. Plots staat alles op losse schroeven. Er zijn inderdaad geen zekerheden meer in het koninklijke leven.

Het is duidelijk dat de Belgische droom aan diggelen ligt. Niets of niemand kan en zal deze gordiaanse knoop nog ontwarren. Elke mogelijke oplossing wordt vakkundig getorpeteerd, nog voor ze gelanceerd is. Het Belgisch model is op sterven na dood, maar blijkbaar weet niemand de begrafenis in goede banen te leiden. Niets wordt meer wat het was, de wanhopige pogingen van het koningshuis en hun desperate slippendragers om de schijn nog langer hoog te houden ten spijt. Vroeger riepen wij: La Belgique, qu'elle crève! België Barst! Nu stellen wij monkelend en niet geheel ontevreden aan de zijlijn vast: La Belgique crève. België is aan het barsten. En het is voorwaar een pijnlijke doodsstrijd. De doodsreutel klinkt ons als muziek in de oren.

Leterme staat voor een quasi uitzichtloze taak. Elke nieuwe dag brengt hem een nieuwe vijand, zelfs binnen zijn eigen partij. Enerzijds bewonder ik zijn verbetenheid om nog een oplossing te forceren. Anerzijds besef ik dat hij vooral wordt gedreven door zijn blinde persoonlijke ambitie. De notarisklerk beseft ook wel dat dit zijn laatste kans is, ondanks de 800.000 voorkeurstemmen. Ook in de Belgische politiek bestaan geen onverklaarbare mirakels. Het wordt iedereen duidelijk dat enkel Verhofstadt garen spint uit deze impasse. Meer en meer duiken geruchten op dat hij de regering zal blijven leiden tot de verkiezingen van 2009. Daarna zal men voor de redder des vaderlands een postje zoeken op het hoogste Europese niveau. Toch vreemd te moeten vaststellen dat de bejubelde winnaars van de voorbije verkiezingen uiteindelijk tot het kamp van de uitgetelde verliezers behoren.

Quid N-VA, gromde Dehaene. Ook voor de N-VA nadert het uur van de waarheid. Maar in de verte horen wij al de doodsklokken luiden.  For Whom the Bells Toll. Kroniek van een Aangekondigde Dood. Diagnose na de autopsie: een staatshervorming in 3 fasen. Wie bovendien ministeriële ambities meent te moeten koesteren,  trapt niet ongestraft tegen de schenen van het Belgisch koningshuis. Ook Frans Baert (Volksunie) moest dat ooit tot zijn scha en schande ervaren. Tijd dus voor de N-VA om uit het kartel te stappen. Redden wat er nog te redden valt, in de eerste plaats de meubelen van Fluppe. Een vette vis zit er niet langer in. Misschien een magere sprot, spiering of haring.

Beste vrienden, na het ondergaan van dit ontluisterend schouwspel smeek ik u: help België te scheiden voor het voor Vlaanderen te laat is!

Wat we nu op ons politiek bord geserveerd krijgen is van een nooit geziene arrogantie van de machtshebbers, een absolute miskenning van de wil van de Vlaamse kiezer. Eén van de grote verliezers van de federale verkiezingen van 10/06/2007, Guy Verhofstadt, wordt nu met toeters en met bellen ingehaald als de redder des vaderlands. Het IJskonijn ligt verdorie mee aan de basis van deze communautaire impasse! Schaamteloos heeft hij gedurende de twee vorige legislaturen zijn vele verkiezingsbeloften ingeslikt. Bovendien heeft hij achteloos de staatshervorming acht jaar voor zich uitgeschoven. Soms vraagt een mens zich af waarom hij nog zijn "democratische" stem moet uitbrengen! Het is bijna niet te geloven dat het kartel CD&V/N-VA dit zal slikken, en dan nog zonder een lepeltje suiker. Qua vette vis in de pan kan dit tellen. Bart De Wever stelde dat de N-VA klaar was voor de macht of voor de slacht. Ik vrees dat het laatste bewaarheid zal worden. Vlaamse politici hebben blijkbaar nog altijd moeite om op de beslissende momenten het been stijf te houden.

Het leidt geen twijfel dat we op het gebied van de staatshervorming van deze heren niets meer moeten verwachten, integendeel. Hier en daar gaan al stemmen op om een aantal beleidsdomeinen te her-federaliseren. Bovendien ziet het er meer en meer naar uit dat de federale, Vlaamse en Europese verkiezingen in 2009 zullen samengevoegd worden. En dat zal ontegensprekelijk in het nadeel van Vlaanderen spelen! Asymmetrische coalities zullen definitief tot het verleden behoren. Wij hopen uit de grond van ons Vlaamse hart dat de brede Vlaamse Beweging uit dit verhaal haar conclusies zal trekken en hiertegen zal reageren. De slogan "Woord houden" is meer dan ooit actueel. Wij hebben geen nood aan staatshervorming, wel aan staatsvorming.

Beste vrienden, help België te splitsen voor het te laat is.