NEVELSE SPROKKELS

Voor de meesten onder ons (of moet ik eerder "jullie" zeggen) zit de jaarlijkse vakantie er alweer op. Voor mij zat er ook dit jaar geen "normale" vakantie in. Het zomerse weer toonde zich bovendien voor de al dan niet gedwongen thuisblijvers nogal flink wat wispelturig. Enerzijds waren er droge periodes met extreem hoge temperaturen, anderzijds was het regelmatig kermis in de hel met het nodige klank- en lichtspel. Het viel mij tussen haakjes op dat ondanks de aanslepende economische crisis er toch heel wat Vlamingen blijkbaar voor kozen om een deel van hun (al dan niet verdiende) vakantie in het nabije of verre buitenland door te brengen.

Voor Anne en mijzelf is het voor het tweede opeenvolgende jaar een vakantie geworden om zo snel mogelijk te vergeten. Door mijn aanslepende gezondheidsproblemen zagen we ons genoodzaakt om onze jaarlijkse (buitenlandse) vakantie in juli ook dit jaar te annuleren. Normaliter zou het richting Tirol gegaan zijn, een reis waar ik al lang naar uitkeek (net vanwege die opeenvolgende gezondheidsproblemen én de twee verkiezingscampagnes in 2009 en 2010). Maar helaas, het heeft ook dit jaar niet mogen zijn. Bovendien bleek het iet eenvoudig om bijvoorbeeld daguitstappen te doen of andere dingen te plannen, niet in het minst vanwege de talrijke "bezoekjes" aan het Gentse UZ maar ook vanwege de verplichte dagelijkse (eerst tweemaal per dag, later nog één keer) verzorging door de thuisverpleegsters (afwisselend Gerda, Fleur en Greta).

Vandaag ben ik voor de zoveelste keer op controle geweest in het Gentse UZ. Het gat in mijn buik blijkt nu 4 à 5 cm diep te zijn "met als toemaatje" nog twee "zijgangen". Het behandelende team heeft in overleg met de chirurgen een nieuwe verzorgingsmethode voorgesteld. De thuisverpleegsters krijgen er nog wat werk bij. De chirurgen weigeren ook halsstarrig om een bepaalde genezingsdatum voorop te stellen. Al is het intussen duidelijk geworden dat ik eerder in termen van maanden dan van weken moet beginnen denken ... Inderdaad, wij beseffen dat vaak niet, maar gezondheid is en blijft toch het hoogste goed!