NEVELSE SPROKKELS

Gisteren schonk ik de wedstrijdbal in de toch wel zeer belangrijke basketbalwedstrijd Hansbeke - Zele. Zele was al eerder veroordeeld tot de degradatie. Bij winst eindigde Hansbeke op de 9de plaats, bij verlies ... zakte het onherroepelijk naar 2de provinciale. Een wereld van verschil. Spelers en entourage liepen er dan ook al van voor de wedstrijd behoorlijk gestresseerd bij.

Zele was echter duidelijk niet van plan om zich als een lammetje naar de slachtbank te laten leiden en ging voluit voor de zege. Hansbeke bakte er verdedigend werkelijk niets van en was voortdurend op achtervolgen aangewezen. Ook van op de vrijworplijn werd er gemist dat het niet mooi meer was. Na het 3de kwart stond Zele dan ook verdiend 20 punten voor. Bovendien moest één van de Hansbeekse basisspelers afgevoerd worden met een duimbreuk. Het varkentje leek gewassen, en een aantal thuissupporters waren al stilletjes van plan om ontgoocheld af te druipen.

Maar toen realiseerde Hansbeke het onmogelijk gewaande mirakel. Zele verloor binnen luttele minuten 2 spelbepalende spelers met 5 fouten, en kreeg er nog een technische fout bovenop. Het absolute keerpunt in de wedstrijd. Hansbeke knaagde gestaag aan zijn achterstand, en het uitzinnige thuispubliek geloofde er opnieuw in en stuwde de spelers naar de zege. Hansbeke scoorde uiteindelijk de winnende korf in de slotseconde. Verbijstering en euforie alom!

Winst en verlies konden werkelijk niet dichter bij elkaar liggen. Na de 1ste ronde koesterde Hansbeke zowaar de ambitie om de eindronde te halen. Uiteindelijk moest Hansbeke het behoud verzekeren in de laatste seconde van de laatste competiewedstrijd, je moet het maar doen. Slecht voor de eventuele hartlijders onder de supporters, maar wel oeverloos spannend! Zo plaatste Hansbeke uiteindelijk toch nog een bruisend orgelpunt op een enigszins ontgoochelend seizoen. Een wedstrijd op het scherp van de snee, maar ik heb er ontzettend van genoten!